آمار
| تعداد نشریات | 6 |
| تعداد شماره‌ها | 131 |
| تعداد مقالات | 1,634 |
| تعداد مشاهده مقاله | 1,899,013 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 1,758,824 |
تأثیر تمرین استقامتی، بی‌تمرینی و شوک تمرینی بر میزان BDNF و عملکرد جسمانی | ||
| مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 آذر 1404 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC 4.0) license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22049/jahssp.2025.30653.1757 | ||
| نویسندگان | ||
| مهسا طاهری1؛ احمد رحمانی* 1؛ علی سیاح1؛ علی گرزی2 | ||
| 1گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران | ||
| 2گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران / بخش فیزیولوژی بالینی، انستیتو کارولینسکا، استکهلم، سوئد | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: تمرین استقامتی باعث بهبود قابلیت‌های فیزیولوژیک و عملکردی می‌شود، اما بی‌تمرینی پس از دوره‌های تمرین استقامتی ممکن است این مزایا را کاهش دهد. با این حال، تأثیر بی‌تمرینی نسبی و تمرینات شوک بر عملکرد استقامتی و سطوح فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) در هیپوکمپ و سرم کمتر بررسی شده است. این مطالعه با هدف بررسی اثرات تمرین استقامتی، بی‌تمرینی، و تمرین شوک بر عملکرد استقامتی و سطوح BDNF هیپوکمپ و سرم در موش‌های صحرایی نر انجام شد. روش‌شناسی: در این مطالعه تجربی، 24 موش صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین وزن 75/6±05/247 گرم، سن حدود 3 ماه) پس از یک هفته آشنایی، به‌صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: کنترل، تمرین استقامتی، تمرین استقامتی + بی‌تمرینی، و تمرین استقامتی + تمرین شوک. برنامه تمرین استقامتی شامل 12 هفته دویدن روی نوارگردان (5 جلسه در هفته) بود. گروه تمرین شوک پس از 8 هفته تمرین و یک هفته کاهش بار، از هفته 10 تا 12، یک جلسه هفتگی 40 دقیقه‌ای با سرعت 20-30 متر در دقیقه تمرین کرد. عملکرد استقامتی با آزمون عملکردی فرارسو و سطوح BDNF هیپوکمپ و سرم با روش الایزا اندازه‌گیری شد. تحلیل آماری با استفاده از آزمون ANOVA با معیار 05/0 p< انجام شد. یافته‌ها: تمرین استقامتی به‌طور معنی‌داری عملکرد استقامتی را بهبود بخشید (001/0=P). بی‌تمرینی باعث کاهش معنی‌دار عملکرد (001/0=P) و 20% افت BDNF هیپوکمپ شد. تمرین شوک در مقایسه با گروه بی‌تمرینی، عملکرد استقامتی را حفظ کرد (001/0=P) و کاهش BDNF هیپوکمپ را تا 10% تعدیل نمود. همچنین، تمرین شوک سطوح BDNF سرم را به‌طور معنی‌داری در مقایسه با گروه بی‌تمرینی افزایش داد (001/0=P). نتیجه‌گیری: تمرین شوک در طول دوره بی‌تمرینی می‌تواند از کاهش شدید عملکرد استقامتی و سطوح BDNF هیپوکمپ و سرم جلوگیری کند. این یافته‌ها بر اهمیت گنجاندن تمرینات شوک در برنامه‌های تمرینی برای حفظ دستاوردهای فیزیولوژیک تأکید دارند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تمرین استقامتی؛ بی‌تمرینی؛ تمرین شوک؛ عامل نوروتروفیک مشتق از مغز؛ هیپوکمپ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 208 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 170 |
||