آمار
| تعداد نشریات | 6 |
| تعداد شمارهها | 125 |
| تعداد مقالات | 1,584 |
| تعداد مشاهده مقاله | 1,748,004 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 1,625,478 |
تاثیر شش هفته تمرین تناوبی شدید و هوازی با شدت متوسط بر سطوح سرمی CTRP9 ، CTRP15 و عوامل موثر در پاتوژنز دیابت در مردان چاق | ||
| مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 11 دی 1404 اصل مقاله (919.91 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC 4.0) license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22049/jahssp.2025.30866.1779 | ||
| نویسندگان | ||
| سجاد البیاتی1؛ رقیه افرونده* 2؛ رضا فرضی زاده1 | ||
| 1گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. | ||
| 2دانشگاه محقق اردبیلی گروه تربیت بدنی | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: پروتئینهای مرتبط با C1q/TNF (CTRPS) نقش مهمی در التهاب و متابولیسم دارند و میتوانند اهداف درمانی امیدبخشی برای بیماریهای التهابی باشند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر شش هفته تمرین تناوبی شدید و هوازی با شدت متوسط بر سطوح سرمی CTRP9، CTRP15 و عوامل مؤثر در پاتوژنز دیابت در مردان چاق بود. روش پژوهش: در یک مطالعه نیمهتجربی 30 نفر از مردان چاق در دو گروه تجربی و کنترل، هر گروه 10 نفر قرار گرفتند. تمرینات تناوبی با شدت بالا (با شدت 90 تا 100 درصد حداکثر ضربان قلب) و تمرین هوازی با شدت متوسط (60 تا 75 درصد ضربان قلب ذخیره) به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته انجام شد. مقادیر سرمی CTRP9، CTRP15 و عوامل مؤثر در دیابت پیش از مداخله و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین اندازهگیری شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی LSD و تی زوجی در سطح معناداری 05/0P≤ انجام شد. یافتهها: نتایج بینگروهی تحلیل کوواریانس نشان داد پس از کنترل اثر پیشآزمون، تفاوت معناداری بین گروهها در مقادیر CTRP9 (002/0= P، 47/12=F)، CTRP15 (001/0= P، 87/15=F)، گلوکز (001/0= P، 42/18=F)، انسولین (001/0= P، 36/21=F) و مقاومت به انسولین (004/0= P، 87/6=F)، مشاهده شد. اثر تمرین HIIT نسبت به تمرین هوازی با شدت متوسط در افزایش CTRP و کاهش شاخصهای مرتبط با دیابت بیشتر بود.، هر چند که این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود. نتیجهگیری: تمرینات HIIT و هوازی با شدت متوسط موجب افزایش CTRP9 و CTRP15 و کاهش شاخصهای دیابت شدند، با این تفاوت که اثر HIIT قویتر بود. این یافتهها نشان میدهند که HIIT میتواند یک مداخله کوتاهمدت مؤثر برای بهبود متابولیسم و کاهش ریسک دیابت در مردان چاق باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| CTRP9؛ مایونکتین؛ مقاومت به انسولین؛ چاقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 143 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 88 |
||