آمار
| تعداد نشریات | 6 |
| تعداد شماره‌ها | 131 |
| تعداد مقالات | 1,634 |
| تعداد مشاهده مقاله | 1,904,092 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 1,762,211 |
اثر تمرینات ترکیبی استقامتی و مقاومتی بر سطوح مفصلی برخی شاخص‌های التهابی در موش‌های سالمند ماده | ||
| مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 09 بهمن 1404 اصل مقاله (868.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC 4.0) license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22049/jahssp.2025.30629.1751 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه یزدانی1؛ نجمه رضائیان* 1؛ مهدی خطیب زاده2 | ||
| 1گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران | ||
| 2استادیار گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: استئوآرتریت (OA) یک بیماری پیچیده التهابی است و شاخص‌های التهابی نقشی کلیدی در پاتوژنز آن ایفا می‌کنند. با توجه به تاثیر ضدالتهابی تمرینات ورزشی، هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات ترکیبی هوازی و مقاومتی بر سطوح گیرندۀ پونیرژیک P2X7 (P2RX7) و پروتئین گیرندۀ شبه دامینِ الیگومریزاسیون نوکلئوتید 3 (NLRP3) در مایع سینوویال و غضروف مفصلی موش‌های سالمند ماده بود. مواد و روش‌ها: 22 سر رت ماده نژاد ویستار (28-24 ماه، 10/15±50/262 گرم) به شیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (11 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رت‌ها در گروه تجربی در هشت هفته تمرینات ترکیبی هوازی (دویدن روی تردمیل در شدت 60-40 درصد سرعت بیشینه، 60 دقیقه در هر جلسه و بدون شیب تردمیل) و مقاومتی (15 مرتبه بالا رفتن از نردبان ویژه جوندگان در شدت 60-40 درصد آزمون بار بیشینه با فواصل استراحت یک دقیقه‌ای، 45 دقیقه در هر جلسه) در روزهای متناوب، پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رت‌ها 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص‌های مورد بررسی با استفاده از روش آزمایشگاهی مناسب ارزیابی گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و زوجی در سطح معنی داری 05/0 >P انجام شد. یافته‌ها: اجرای هشت هفته تمرینات ترکیبی هوازی و مقاومتی با کاهش معنی‌دار سطوح P2RX7 و NLRP3 مایع سینوویال، NLRP3 غضروف مفصلی و وزن بدندر گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل همراه بود. علاوه بر این، کاهش معنی‌دار وزن بدن در گروه تجربی در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون مشاهده شد. نتیجه‌گیری: چنین به نظر می‌رسد اجرای هشت هفته تمرینات ترکیبی هوازی و مقاومتی از طریق کاهش P2RX7 و NLRP3 بتواند در بهبود وضعیت التهابی مرتبط با OA در موش‌های سالمند اثرگذارباشد. با این‌حال، جهت درک سازوکار میانجی اندازه‌گیری شاخص‌های التهابی مرتبط توصیه می‌شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| P2RX7؛ NLRP3؛ تمرینات ترکیبی؛ التهاب؛ سالمندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 189 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 124 |
||