آمار
| تعداد نشریات | 6 |
| تعداد شماره‌ها | 129 |
| تعداد مقالات | 1,616 |
| تعداد مشاهده مقاله | 1,853,238 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 1,715,884 |
مقایسه تأثیر حاد فعالیت استقامتی تداومی و تناوبی بر غلظت سرمی CC16، SP-D و نسبت CC16/SP-D در مردان بزرگسال سالم فعال | ||
| مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 18 بهمن 1404 اصل مقاله (1.79 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC 4.0) license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22049/jahssp.2026.31294.1802 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی پورمناف1؛ سعید نیکوخصلت* 1؛ وحید ساری صّراف1؛ رامین امیرساسان2 | ||
| 1گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 2گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: فعالیت استقامتی شدید موجب آسیب دستگاه تنفسی و افزایش ترشح نشانگرهای یکپارچگی اپی‌تلیال مسیر هوایی می‌شود. با این حال، تأثیر انواع مختلف فعالیت استقامتی بر این نشانگرها همچنان نامشخص است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر فعالیت‌های استقامتی تداومی و تناوبی بر یکپارچگی اپی‌تلیوم مسیر هوایی و با بررسی سطوح پروتئین‌های سلول کلارا (CC16)، سورفکتانتD (SP-D) و نسبت CC16/SP-D در مردان بزرگسال سالم فعال انجام شد. روش پژوهش: بیست مرد بزرگسال سالم فعال (سن: 3 ± 22 سال) به‌صورت تصادفی به دو گروه فعالیت استقامتی تداومی (CE، 10 نفر) و تناوبی (IE، 10 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی‌های هر دو گروه یک جلسه فعالیت استقامتی دویدن روی نوارگردان با شدت 90–85 درصد حداکثر ضربان قلب بیشینه (MHR) را انجام دادند. گروه CE یک پروتکل 20 دقیقه‌ای دویدن تداومی را اجرا کردند. در حالی که، گروه IE پروتکل تناوبی را در همین مدت و در قالب پنج ست چهار دقیقه‌ای را با یک دقیقه استراحت بین هر ست بر روی نوارگردان انجام دادند. برای مقایسه تغییرات درون‌گروهی و بین گروهی متغیرها به ترتیب از آزمون تی وابسته و آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته‌ها: براساس نتایج، سطح سرمی CC16 و نسبت CC16/SP-D بعد از فعالیت‌های استقامتی تداومی و تناوبی به طور معنی‌داری افزایش یافت (05/0 ˂ P)، اما در سطح سرمی SP-D بعد از مداخله در مقایسه با مقدار پایه تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0 ˂ P). نتایج حاصل از مقایسه بین گروهی نشان داد که بین دو گروه بعد از مداخله در مقدار CC16، SP-D و نسبت CC16/SP-D تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0 ˂ P). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که یک جلسه فعالیت استقامتی تداومی و تناوبی باعث افزایش CC16 و نسبت CC16/SP-D شده، اما تأثیری بر رهایش SP-D بعد از مداخله نداشتند. همچنین، نوع فعالیت استقامتی بر رهایش نشانگرهای یکپارچگی اپی‌تلیال مسیر هوایی تاثیر نداشت. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| یکپارچگی اپی‌تلیال مسیر هوایی؛ پروتئین‌های ضدالتهابی؛ پروتئین سلول کلارا؛ پروتئین سورفکتنت D | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 174 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 132 |
||