آمار
| تعداد نشریات | 6 |
| تعداد شمارهها | 125 |
| تعداد مقالات | 1,580 |
| تعداد مشاهده مقاله | 1,733,010 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 1,611,546 |
اثر هشت هفته تمرینات استقامتی بر سطح سرمی آمیلوئیدبتا، پروتئین تاو و اینترلوکین 17 در موش نر ویستار آلزایمری | ||
| مطالعات کاربردی تندرستی در فیزیولوژی ورزش | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 20 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC 4.0) license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22049/jahssp.2026.31123.1792 | ||
| نویسندگان | ||
| سحر سید سلطانی؛ آمنه پوررحیم قورقچی* | ||
| گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بیماری آلزایمر، یک اختلال نورودژنراتیو پیشرونده، با تجمع آمیلوئید بتا و پروتئین تاو در مغز مشخص میشود که منجر به زوال شناختی و التهاب عصبی میگردد. هدف بررسی اثر تمرینات استقامتی بر سطح سرمی آمیلوئیدبتا، پروتئین تاو و اینترلوکین17 در موش نرویستار آلزایمری بود. در این مطالعه تجربی، 24 رت نر ویستار(سن 6 هفته، وزن 200 گرم) به طور تصادفی در سه گروه کنترل(CON)(n=8)، کنترل آلزایمری(ALZ)(n=8) و تمرین استقامتی-آلزایمری(End+ALZ)(n=8) تقسیم شدند. بیماری آلزایمر در 9 روز پایانی هشت هفته تمرین استقامتی، با تزریق درون صفاقی اسکوپولامین (یک میلیگرم/کیلوگرم) القا شد. گروه End+ALZ، تمرین استقامتی(دویدن روی تردمیل با شدت 50–60% حداکثر سرعت، 15–60 دقیقه) را به مدت 8 هفته، 5 روز در هفته، انجام دادند. نمونههای خون پس از 40 ساعت ناشتایی و یوتانزی، جمعآوری، سانتریفیوژ و در دمای -80 درجه سانتیگراد نگهداری شد. سطوح سرمی آمیلوئید بتا، پروتئین تاو و IL-17 با استفاده از کیتهای الایزا اندازهگیری شد. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 26، آزمون تحلیل واریانس یکطرفه با آزمون تعقیبی LSD در سطح معنیداری P<0.05 انجام شد. یافتهها: یافتهها نشان داد که سطوح سرمی آمیلوئید بتا، در گروه تمرین استقامتی-آلزایمری در مقایسه با گروه کنترل آلزایمری 59/38 درصد کاهش معنیدار داشت(021/0=P). پروتئین تاو و اینترلوکین17، به ترتیب، 49/8 درصد و 81/0 درصد کاهش داشت، ولیکن این کاهشها معنیدار نبود(05/0<P). در حالیکه، سطوح سرمی آمیلوئیدبتا(0001/0=P)، پروتئین تاو(0001/0=P) و اینترلوکین17(0001/0=P) در گروه کنترل آلزایمری در مقایسه با گروه کنترل سالم به ترتیب، 53/285درصد، 25/132درصد و 35/143درصد افزایش معنیدار داشت. بین وزن بدن، BMI و غذای مصرفی گروههای کنترل سالم، کنترل آلزایمری و تمرین استقامتی-آلزایمری تفاوت معنی داری وجود نداشت(05/0<P). نتیجهگیری: هشت هفته تمرین استقامتی سطوح سرمی آمیلوئید بتا را به طور معنی_داری کاهش داد. همچنین، اثر غیرمعنی داری در کاهش پروتئین تاو داشت. این نتایج نشان میدهد که تمرین استقامتی به عنوان مداخلهای غیردارویی برای مدیریت بیماری آلزایمر انجام شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلزایمر؛ تمرینات استقامتی؛ آمیلوئیدبتا؛ پروتئین تاو؛ IL-17 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 52 |
||